Kultura i sztuka

Magia czy fizyka kwantowa?

W XXI wieku, w którym przyszło nam żyć, latamy w kosmos, tworzymy zaawansowane systemy informacyjne, korygujemy ciało wedle swoich upodobań chirurgią plastyczną, klonujemy owce i psy, a ludzie nadal, w coraz większych ilościach kupują najróżniejszego rodzaju talizmany, amulety, czerwone wstążeczki na nadgarstek i wszelkie przedmioty, kŧóre według sprzedawców mają im zapewnić szczęście i powodzenie.  Talizmany i amulety według powszechnego rozumienia mają chronić i/lub przynosić szczęście  posiadaczowi lub firmie. Według znawców tematu jednym z bardziej skutecznych, ale i kosztownych sposobów skorzystania z rzekomo magicznej mocy takiego talizmanu lub/i amuletu jest noszenie kamieni szlachetnych i półszlachetnych w biżuterii. Kamienie szlachetne odczasów jaskiniowych towarzyszyły ludziom i z dużą wiarą w ich magiczne właściwości,  były używane do ochrony,  przyciągnięcia pomyślności, wzmocnienia płodności oraz leczenia różnych dolegliwości psycho-fizycznych.Uśmiech jaki pojawia się na naszych ustach słysząc tego typu “zabobonne idiotyzmy” wcale nie jest odpowiednią reakcją. Nie sądzę abyśmy byli bardziej zorientowni w temacie i inteligentniejsi od np. Mikołaja Kopernika, który oprócz swojej pracy naukowej w dziedzinie fizyki, zajmował się również leczeniem chorych i przygotowywaniem przepisów eliksirów złożonych głównie ze sproszkowanych kamieni szlachetnych oraz metali. Dlaczego królowie nosili w swoich tiarach wielkie kawałki kryształu górskiego? Dlaczego krzem pozyskiwany z krzemionki czyli kwarcu, tak często używanego dzisiaj do wyrobu biżuterii, umożliwia nam teraz korzystanie z internetu i tak szybki rozwój nowych technologii? A może jest tak, że “magia kamieni szlachetnych” jest bardzo zaawansowaną technologią, z której jak do tej pory umieli skorzystać jedynie ludzie ze średnią inteligencji powyżej przeciętnej tacy jak Mikołaj Kopernik i Bill Gates? A może jednak jest tak, że to my jesteśmy ignorantami i po prostu nie umiemy wykorzystać siły i właściwości tkwiących w kamieniach szlachetnych a od wieków stosowanych dla własnych celów przez zarówno naukowców, wynalazców, jak i znachorów, litoterapeutów i jubilerów? Może po prostu nasze lenistwo i ślepota nie pozwala nam skorzystać z czegos co jest na wyciagnięcie ręki. Może fizyka kwantowa się nie myli i tylko kwestią czasu jest akceptacja nowych praw (nowych jedynie  w krajach okcydentu de facto)Na to pytanie warto odpowiedzieć sobie samem. Aby jednak to zrobić w miarę obiektywnie spróbujmy bez uprzedzeń wypróbować i zaobserwować właściwe efekty korzystanie z dobrodziejstw kamieni szlachetnych użytych w talizmanach i amuletach lub w “zwykłej” biżuterii , która bardzo często dzięki temu, że jest wykonana z tychże kamieni sama w sobie jest “talizmanem” bądź “amuletem” wnoszącym swiatło i radość do naszego codziennego życia. Pewna bardzo znana kobieta powiedziała bardzo słusznie: “Diamenty są najlepszym przyjacielem kobiety”.

Kategoria Kultura i sztuka

Teatr Nie Teraz

<a href="http://www.teatrnieteraz.pl">Teatr</a> alternatywny jest to określenie grup teatralnych działających poza systemem teatrów repertuarowych. <a href="http://www.teatrnieteraz.pl">Teatr alternatywny</a> w przeciwieństwie do normalnego repertuarowego teatru, obywa się bez napędzającej go machiny administracyjnej. Czasem trzeba sobie radzić i bez nich. Tu wszystko trzeba zrobić samemu. Ma się do dyspozycji ledwie kilka etatów. Wywodzi się od pojęcia tzw. <a href="http://www.fallentarnow.pl">sztuki alternatywnej</a>, sztuki niezależnej która rozwijała się w latach 60. XX w. jako opozycja wobec powszechnie obowiązujących norm życia. W różnych okresach i krajach nosił nazwę: teatru otwartego, niezależnego, podziemnego, wolnego, marginesu.Zaliczane do tego nurtu zespoły, oparte na równości i partnerstwie, zazwyczaj krytycznie nastawione do kultury oficjalnej, kształtują własną publiczność, z którą łączy je wspólnota poglądów. Jedną z podstawowych cech teatru alternatywnego jest zasada przewagi etyki nad estetyką, utożsamianie życia osobistego z działalnością teatralną, swobodne korzystanie z dorobku innych dziedzin sztuki.Aktorzy robią w teatrze dosłownie wszystko: przygotowują i montują scenografię, sprzątają, zajmują się promocją grupy, bawią się w księgowość i negocjują wysokość kontraktów. Teatr nie jest dla nich instytucją, gdzie się po prostu pracuje a potem wraca do domów. W ruchu alternatywnym to teatr jest domem a jednocześnie interesem, na którym trzeba zarobić, bo inaczej nie przeżyje się do następnego sezonu.<a href="http://www.teatrnieteraz.pl">Teatr</a> jest to jeden z wielu rodzajów sztuki widowiskowej, w której to aktorzy kreują postaci wpisane w umowną rzeczywistość utworu scenicznego. Przy budowie takiego utworu scenicznego niezmiernie ważną rolę odgrywają:  kompozytor, reżyser, scenograf, muzyk, etc. Są pewne podziały teatru ze względu na wykorzystywane weń środki wyrazu i repertuar, tak więc wyróżniamy: dramatyczny, lalkowy, operowy, pantomimiczny, operetkowy. Natomiast jeśli chodzi o samą sztukę teatralną ma ona swój początek w prastarych obrzędach. Podstawowe gatunki dramatyczne ukształtowały się już w Starożytnej Grecji (do dziś uważa się ją za kolebkę teatru europejskiego), przejęte później, jak wszystko przez Starożytny Rzym. Idąc dalej, <a href="http://www.teatrnieteraz.pl">teatr średniowieczny</a> obfitował w dwa kolejne gatunki dramatu, wyrosłe na obrzędowości religijnej; religijne to misteria i mirakle, a świeckie to moralitety i farsy. W renesansie i w baroku teatr wywarł ogromny wpływ na sztukę - renesans wskrzesił dramat antyczny i stworzył nowe formy w teatrze ludowym, a w baroku teatr pełen był wynalazków i skomplikowanych maszyn, co dawało imponujący efekt. Później przyszedł czas na angielski teatr elżbietański i jego głównego przedstawiciela W. Shakespeare i kolejno na XVII–wieczny teatr francuski. W XVII w. pojawiły się teatry stałe i publiczne (np. w Anglii – Theatre Globe, Theatre Swan), a w międzyczasie prężnie rozwijały się teatry królewskie, prywatne i wędrowne trupy aktorskie. Największa chyba rewolucja w teatrze nastąpiła w 2 poł. XIX w., zwana Wielką Reformą Teatru, która odegrała niezwykle ważną rolę w powolnym kształtowaniu teatru współczesnego. Poza sztuką, <a href="http://www.teatrnieteraz.pl">teatr</a> to także sam budynek w którym wystawia się spektakle i instytucja, zajmująca się produkcją przedstawień teatralnych.

Kategoria Kultura i sztuka