Pewne typy łysienia są nieodwracalne, inne charakteryzują się kapryśnością i są nieprzewidywalne, na jeszcze inne skazują nas geny, a niektóre pojawiają się w efekcie chorób albo... na skutek działania pewnych leków.
Jednego, niezawodnego lekarstwa na łysienie nie wynaleziono, na szczęście znamy jego mechanizmy, choć nie zawsze jesteśmy w stanie nad nimi zapanować, poza tym pewien typ łysienia – łysienie plackowate – w dalszym ciągu nie został do końca opisany naukowo tj. wciąż istnieją pewne wątpliwości co do jego etiopatogenezy, a skoro przyczyny nie zostały do końca dokładnie rozpoznane, trudno ten typ łysienia leczyć.
Jedno jest pewne – na nadmierne wypadanie włosów, w większości przypadków żadne domowe sposoby nie pomogą. Jeśli łysienie nie ma charakteru okresowego tj. nie jest skutkiem chwilowego osłabienia organizmu, chorób, zatruć i stosowanych terapii lekami leczyć je możemy jedynie przy pomocy profesjonalnych środków do tego przeznaczonych. Na rynku jest wiele takich preparatów, a dermatologia również dysponuje odpowiednimi metodami, w końcu, w razie niepowodzeń, zawsze pozostają nam kliniki włosów i leczenie zabiegowe, czyli przeszczep.
Przyjrzyjmy się poszczególnym typom łysienia pod kątem rozpoznania objawów i ewentualnego leczenia.
Łysienie typu męskiego
To łysienie nazywano dawniej androgenowym z uwagi na fakt, iż wywołują je androgeny czyli męskie hormony płciowe. Nie wiadomo dlaczego u jednych panów się ono pojawia u innych nie, wiadomo natomiast, że warunkują je pewne predyspozycje genetyczne. Łysienie męskie jest efektem aktywności dihydrotestosteronu (pochodnej testosteronu) w okolicach mieszków włosowych. Dihydrotestosteron, w skrócie DHT, osłabia je i powoduje ich miniaturyzację, a w efekcie dochodzi do utraty włosów i pojawiają się między innymi charakterystyczne zakola. Łysienie androgenowe leczy się minoxidilem - preparatem do stosowania miejscowego, zawiera go większość specjalistycznych szamponów na łysienie (w różnych stężeniach). Doustnie łysienie można leczyć finasterydem, lekiem stosowanym w leczeniu przerostu gruczołu krokowego - to terapia tylko i wyłącznie dla panów, minoxidil może być stosowany również u kobiet w leczeniu łysienia typu kobiecego.
Łysienie typu kobiecego
Typowe łysienie kobiece, tj. łysienie o charakterze rozlanym rozpoczynające się od głowy charakterystycznym przerzedzającym się przedziałkiem dawniej również określano mianem łysienia androgenowego, dziś mówi się o łysieniu kobiecym, bo nie zawsze androgeny są jego przyczyną. Owszem nadmierne wypadanie włosów może być spowodowane nadmierną ilością testosteronu, ale nie bez znaczenia jest też (a często przede wszystkim) poziom hormonów żeńskich. Kwestia diagnostyki w przypadku kobiet jest nieco bardziej skomplikowana, podobnie leczenie, w którym stosuje się minoxidil, finasteryd jest wykluczony, ale w zależności od wyników badań endokrynologicznych może być zastosowane leczenie hormonami (estrogenami).
Łysienie okresowe
Może być spowodowane osłabieniem organizmu (np. zimą i po zimie), chorobami i lekami. Zwłaszcza choroby, które przebiegają z wysoką gorączką i leki używane np. w terapiach nowotworowych mogą przyczynić się do przerzedzenia, a nawet utraty włosów. Z czasem jednak włosy odrastają, niejednokrotnie już w trakcie kuracji, a na pewno z chwilą, gdy ustąpią czynniki im zagrażające (choroba) lub poprawi się ogólna kondycja organizmu.
Łysienie wskutek grzybic i chorób skóry głowy
Łuszczyca, łojotokowe zapalenie skóry głowy, a nawet łupież zagrażają włosom. Leczenie łysienia polega w ich przypadku na leczeniu choroby, na którą chorujemy. Bardzo groźne są grzybice, bo wskutek tych zakażeń może dojść do zbliznowacenia mieszków włosowych, a takie zjawisko oznacza wyłysienie nieodwracalne. W łysieniu bliznowaciejącym pojawiającym się też u osób chorych na toczeń rumieniowaty jedynym sposobem na odzyskanie włosów jest zabieg.
Łysienie plackowate
Ma charakter nawrotowy, zazwyczaj na głowie pojawia się jedno bądź kilka ognisk - łysiejących miejsc w kształcie owalnym lub okrągłym (placków), rzadko dochodzi do rozległego, niemal całkowitego wyłysienia. Łysienie to ma najprawdopodobniej charakter autoimmunologiczny toteż oprócz typowych terapii takich jak leczenie minoxidilem czy naświetlaniami stosuje się też leczenie z użyciem alergenów kontaktowych (włosy odrastają wskutek wywołania reakcji alergicznej na skórze głowy w miejscu dotkniętym łysieniem).
Z wieloma typami łysienia samodzielnie sobie nie poradzimy. Ważna jest odpowiednio wczesna reakcja i podjęcie środków zaradczych, koniecznie w konsultacji z dermatologiem, a ze swojej strony możemy jedynie zadbać o dobrą kondycję organizmu i dostarczenie włosom wszystkich składników niezbędnych do ich prawidłowego wzrostu.
Kategoria Medycyna i zdrowie